Michał Czepiel 1913 - 1945

Urodzony -a 29.9.1913 w Izbiska
Zmarł -a 24.6.1945 w Ebensee

Biografie

Michał Czepiel – urodził się 29 września 1913 roku we wsi Izbiska (obecnie - gmina Wadowice Górne, powiat mielecki, województwo podkarpackie) w rodzinie chłopskiej jako syn Katarzyny Czepiel z domu Krawiec i Ignacego Czepiela. Był to jeden z najbiedniejszych rejonów międzywojennej Polski . Miał siostrę Julię urodzoną w 1915 roku, już po przymusowym wcieleniu ojca Ignacego do wojska austriackiego. Ignacy zginął na froncie I wojny światowej. Michał ukończył pięcioklasową szkołę powszechną w Izbiskach oraz uczestniczył w kursach dla ogrodników organizowanych w pobliskim dworze Przybysz, interesował się stolarką.

Jesienią 1939 roku ożenił się z Wiktorią z domu Giża z sąsiedniej wsi Wierzchowiny - Kądzielnia. W 1940 roku urodził się ich pierwszy syn Józef, a rok później drugi - Stanisław. Całą rodziną przenieśli się do pobliskiej wsi Małec, gdzie wydzierżawili gospodarstwo pod numerem 81.

W listopadzie 1942 roku Michał został aresztowany przez niemiecką żandarmerię podczas pacyfikowania miejscowej ludności w trakcie obławy na uzbrojone grupy leśne działające w okolicznych wsiach i lasach . Początkowo był przetrzymywany na posterunku w Radgoszczy, a następnie przewieziony do aresztu w Tarnowie. Po dwóch tygodniach transportem przewieziono go do aresztu na ulicy Montelupich w Krakowie. Z aresztu na Montelupich przysłał wiadomość i prośbę o paczkę żywnościową (gryps) do wujka Wojciecha Krawca (brata matki, zamieszkałego w sąsiedniej wsi Pień), którego bardzo szanował, a nie chciał narażać matki, jak również żony z maleńkimi dziećmi na kontakty z niemiecką żandarmerią.

Po miesiącu, 11 lutego 1943 roku przetransportowany został do obozu koncentracyjnego w Auschwitz (nr obozowy 10976), skąd przysłał dwa listy adresowane również do wujka Wojciecha Krawca. List pierwszy nosi datę 18 lipca 1943, drugi miał datę 6 lutego 1944 roku (fragment tego listu został oderwany i przesłany do Międzynarodowego Czerwonego Krzyża w Genewie w celu poszukiwania wiadomości o zaginionym Michale). W listach prosił o żywność.

12 lutego 1944 przybył transportem z obozu w Auschwitz do obozu w Mauthausen (nr obozowy 51654), skąd po dwóch tygodniach 27 lutego został wywieziony do wyjątkowo ciężkiego podobozu w Ebensee (w dalszym ciągu nr 51654). W Häftlings-Personal-Karte wpisano mu zawód Gärtner (ogrodnik) oraz Tischner (stolarz).

Obóz w Ebensee położony wysoko w Alpach, około 100 km od Mauthausen, był jednym z najokrutniejszych, najcięższych obozów koncentracyjnych. Panował w nim okropny głód, więźniowie po 12 godzin dziennie kuli w alpejskich skałach systemy tuneli i sztolni dla ukrycia niemieckiego przemysłu zbrojeniowego przed bombardowaniami aliantów . Najgorsze były miesiące przed kapitulacją III Rzeszy. Do Ebensee przybywały w marszach śmierci duże ilości ledwo żywych, wygłodzonych więźniów. System zaopatrzenia w żywność załamał się, więźniowie codziennie umierali, a obozowe krematorium nie nadążało palić zwłok. Taki obraz zobaczyli amerykańscy żołnierze wyzwalając obóz 6maja 1945 roku.

Michał Czepiel przeżył obóz w Ebensee, jednak bardzo ciężko chory. 10 maja przetransportowany został na leczenie do odległego ok. 15 km (wyżej w Alpach) Bad Ischl , a potem do Polskiego Szpitala w oddalonym o 8 km Bad Goisern. Niestety mimo podjętego leczenia zmarł 24 czerwca w wieku 32 lat na gruźlicę, na którą zachorował w obozie. Jest jednym z 750 byłych więźniów obozu Ebensee zmarłych w ciągu kilku tygodni i miesięcy po wyzwoleniu tego strasznego miejsca.

Pochowany został na miejscowym cmentarzu katolickim. W maju 1951 roku wraz z 84 innymi zmarłymi byłymi więźniami został ekshumowany i ponownie pochowany na terenie cmentarza na terenie obozu w Ebensee. W 2011 roku na cmentarzu powstał pomnik – 156 przeźroczystych tafli z wyrytymi 8412 nazwiskami więźniów, zamordowanych lub zmarłych na skutek uwięzienia, ofiar pracy przymusowej. Wśród nich jest nazwisko i imię Michała Czepiela. Nazwiska dalszych około 300 ofiar uważa się za nieznane.

Jego nazwisko i imię jest uwiecznione w „Sali Nazwisk – Zmarli w obozie Mauthausen” na terenie obozu macierzystego w Mauthausen . W 2024 roku w katolickim kościele farnym w Bad Goisern dedykowano witraż zmarłym w tym miasteczku, byłym więźniom obozu.

 

Wiktoria Żyłko, wnuczka (córka Józefa)

Pozycja w sali